Milan Mladenović

O autoru

Milan Mladenović rođen je 21. septembra 1958. godine u Zagrebu. Detinjstvo je proveo u nekoliko gradova tadašnje Jugoslavije. Nakon Zagreba, porodica se preselila u Sarajevo, gde je počeo da svira gitaru i otkriva rokenrol, a zatim 1970. godine u Beograd, grad sa kojim će njegovo ime ostati trajno povezano.

Krajem sedamdesetih osniva prve bendove, među njima Limunovo drvo, iz kojeg će se razviti Šarlo Akrobata — jedna od najuticajnijih grupa jugoslovenskog novog talasa. Sa albumom Bistriji ili tuplji čovek biva kad… i učešćem na kompilaciji Paket aranžman, Šarlo Akrobata postaje simbol nove muzičke generacije koja je menjala zvuk i jezik domaće rok scene.

Nakon raspada Šarla, Mladenović osniva grupu Katarina II, iz koje nastaje Ekatarina Velika. Tokom naredne decenije EKV će izrasti u jedan od najznačajnijih bendova jugoslovenskog rokenrola. Kao autor najvećeg dela tekstova i muzike, Milan je oblikovao prepoznatljiv izraz grupe, spajajući rok, poeziju i snažan osećaj vremena u kojem su njegove pesme nastajale.

Početkom devedesetih, u vreme ratova i raspada Jugoslavije, javno se suprotstavljao nacionalizmu i nasilju. Sa članovima grupa Partibrejkers i Električni orgazam učestvovao je u projektu Rimtutituki, čija je pesma „Slušaj 'vamo“ sa refrenom „Mir, brate, mir“ postala jedan od najupečatljivijih antiratnih glasova tog perioda.

„Moja prva i najveća želja bila bi da se probudim i da ustanovim da je 1990. godina i da kažem: Uh, al' sam nešto ružno sanjao.“

Krajem 1993. godine odlazi u Brazil, gde sa dugogodišnjim prijateljem i saradnikom Mitrom Subotićem Subom snima album Angel's Breath. Bio je to njegov poslednji veliki projekat i ujedno korak u novom muzičkom pravcu koji nije stigao da dalje razvije. Preminuo je 5. novembra 1994. godine u Beogradu, u trideset šestoj godini života.

Milan Mladenović između muzike i poezije

Iako je najpoznatiji kao pevač i autor grupe Ekatarina Velika, Milan Mladenović zauzima posebno mesto i u savremenoj srpskoj kulturi. Njegovi tekstovi odavno su prerasli okvire rok muzike i nastavili da žive kao poezija koju čitaoci i slušaoci prepoznaju i izvan koncertnih dvorana.

Mladenović nije pisao o velikim istorijskim temama niti je nudio jednostavne odgovore. Njegovi stihovi govore o gradu, prolaznosti, ljubavi, strahu, usamljenosti i pokušaju da se sačuva ljudskost u vremenima nesigurnosti. Upravo zato njegove pesme i danas pronalaze nove čitaoce i slušaoce.

Nemačko izdanje Dete iz vode. Tekstovi pesama, u prevodu Elvire Veselinović, prvi put je približilo ovaj deo njegovog stvaralaštva nemačkom govornom području. Ono pokazuje da Milanovi tekstovi mogu da se čitaju i odvojeno od muzike, kao deo šireg poetskog nasleđa nastalog na prostoru nekadašnje Jugoslavije.

Za nemačkog čitaoca Milan Mladenović nije važan samo kao muzička figura jednog vremena. Njegovo delo pruža uvid u kulturni i društveni život Jugoslavije osamdesetih godina, ali i u iskustvo raspada zemlje devedesetih, koje je kao umetnik i javna ličnost otvoreno i dosledno odbijao da prihvati kao normalnost.

Nasleđe

Danas se ime Milana Mladenovića vezuje ne samo za istoriju jugoslovenskog rokenrola, već i za širu kulturnu memoriju prostora nekadašnje Jugoslavije. Njegovo ime nose ulice i javni prostori u nekoliko gradova regiona, dok Zadužbina Milana Mladenovića kroz nagradu, publikacije i različite programe nastavlja da čuva i predstavlja njegovo stvaralaštvo.

U Narodnoj biblioteci Srbije nalazi se Legat Milana Mladenovića, koji obuhvata rukopise, dnevnike, fotografije, ličnu biblioteku, muzičke materijale i predmete iz njegovog života. Ta građa danas predstavlja važan izvor za proučavanje njegovog rada, ali i kulturne istorije jednog vremena.

Mladenovićeve pesme nastavile su da žive i nakon generacije kojoj su prvobitno bile namenjene. Čitaju se, citiraju i slušaju i danas, ne samo kao dokument jednog doba, već i kao tekstovi koji postavljaju pitanja o slobodi, odgovornosti, ljubavi, strahu i odnosu pojedinca prema svetu koji ga okružuje.

Hronologija:

Milan Mladenović